۱۳۹۹ پنج شنبه ۲ بهمن
مشعل

 

           به مناسبت برگزاری جشن هایی که در سال 1350 ه.ش. در کشور برگزار گردید، به دستور ریاست وقت دانشگاه اصفهان توسط هنرمندان مشهور شهر اصفهان مشعلی طراحی و ساخته شد. این مشعل از دو بخش آتشدان مطلا که نمادی از تاریخ ایران قبل از اسلام و دسته نقره آن که برگرفته از نمادهای معماری ایران اسلامی است، ساخته شد. بر روی آتشدان مشعل، برگ درخت توت بر روی شاخهایی منظم و به صورت مثلثی شکل به سبک نقوش ساسانیان جلوه گری می کند. درخت توت به این سبب در این مجموعه آورده شد که چون درختی است نذری و ایرانیان این درخت را قطع نمیکنند و وقف همگانش می دانند. با این خصوصیات درخت توت به عنوان علامت مساوات و هم خوانی آورده شده است.
           در پشت کاسه مشعل، شجره هفت هزار سال تاریخ این کشور به وسیله شش برگ گل محمدی و در رأس آن گلی با دوازده برگ ترسیم گردیده است. بر لبه کاسه مشعل سه پیچ بافته، معرف پیوستگی و وحدت ملت ایران است.
           در طرفین کاسه مشعل و به شکل دسته، دو بز کوهی وجود دارد. بز کوهی در آثار هخامنشیان فراوان یافت می گردد و غالبا نیز به صورت دسته ظروف به کار رفته است. ایرانیان قدیم برای بز کوهی احترام مخصوصی قائل بودند زیرا حیوانی است زیرک و هوشیار، بسیار چابک و شجاع- دارای قدرتی خارق العاده برای تسخیر ارتفاعات بلند و با حفظ تعادل و استقامت از مشکلترین موانع عبور می کند. در نبرد، شجاع و در دوستی و همزیستی، پایدار و در مقابل سختی، صبور است.
           دسته مشعل بیشتر از روی آثار هنری سلجوقیان و صفویان اقتباس گردیده است. این دسته که به وزن 565 گرم و به ارتفاع 453 میلی متر می باشد در سه پارچه و تماما از نقره تهیه گردیده و در ساختن آن تعداد 70 سکه دوران ساسانی نیز بکار رفته است. در طرح دسته مشعل از بالا به پایین به ترتیب تعداد هشت مقرنس تقلیدی از مقرنس ها و ایوان های موجود در مساجد و میدان نقش جهان اصفهان و هشت شمع که به پیچ تابی ختم می شود، مشاهده می گردد و تمام این قسمت بر روی هشت گلدان و یک دسته کوچک هشت پر به انتها می رسد.
          در این طراحی، مقرنس ها نشانه ای از معماری قرون اخیر، شمع مظهر نور و تقدس، پیچ و تاب علامت جاودانی و گلدان معرف خانه شادی و زیبائی بشمار میرود.
 
 
تاریخ به روز رسانی:
1397/12/20
تعداد بازدید:
682
Powered by DorsaPortal